ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ ΟΖΟΝΤΟΣ

Το όζον είναι ένα εξαιρετικά ασταθές μόριο, αποτελούμενο από τρία άτομα οξυγόνου. Το τρίτο άτομο δεν είναι σταθερά συνδεδεμένο και μπορεί εύκολα να αποκολληθεί από το μόριο, αντιδρώντας εύκολα με άλλα. Αυτό δημιουργεί ένα εξαιρετικά δραστικό οξειδωτικό. Η οξειδωτική ισχύς του όζοντος είναι κατώτερη μόνο από εκείνη του φθορίου.

Η επεξεργασία νερού και λυμάτων με αέριο όζον (Ο₃), κερδίζει συνεχώς έδαφος τα τελευταία 20 χρόνια, σε Ευρώπη και Αμερική, ειδικότερα στις βιομηχανικές εφαρμογές, αντικαθιστώντας σταδιακά και σταθερά το χλώριο.

Η χρήση χλωρίου ή υποχλωριώδους σε πολλές χώρες τείνει να απαγορευτεί, λόγω της πιθανότητας σχηματισμού καρκινογόνων υποπροϊόντων, όπως τριαλογονομεθάνια (THM) κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απολύμανσης.

Αντίθετα, η απολύμανση του όζοντος δεν προκαλεί καθόλου επιβλαβή κατάλοιπα. Σε θερμοκρασίες αέρα περιβάλλοντος 30°-35°C, το όζον αποσυντίθεται σε οξυγόνο και ρίζες υδροξυλίου, κάθε ένα από τα οποία έχει ένα δυναμικό οξείδωσης υψηλότερο από αυτό του όζοντος και πολύ μικρό χρόνο ζωής. Γι’ αυτό και θεωρείται περιβαλλοντικά φιλικό απολυμαντικό και ασφαλέστερο στη χρήση.

Η υψηλή του δυναμική ισχύς (2,07 V) και η φυσική τάση μετατροπής σε οξυγόνο (O₂),  καθιστούν το όζον αποτελεσματικό για την εξολόθρευση ή την αδρανοποίηση βακτηρίων, μούχλας, ζύμης, παρασίτων και ιών. Όταν το όζον έρχεται σε επαφή με μικροοργανισμούς, δρα επιτιθέμενο τόσο στις γλυκοπρωτεΐνες όσο και στα γλυκολιπίδια, μεταβάλλοντας τα ένζυμα RNA και DNA, ενδοκυτταρικά, επιφέροντας τον κυτταρικό θάνατο. Όσον αφορά στις οργανικές ουσίες, το όζον δρα γρήγορα, δημιουργώντας πολλές χημικές αντιδράσεις. Ιδιαίτερη είναι η αντιδραστικότητα σε σχέση με τον διπλό δεσμό C = C των ακόρεστων οργανικών ουσιών.